Zakochałam się w nim... :)

Witajcie po raz pierwszy w nowym roku:) O ile 2015 skończyłam blogowo bardzo aktywnie, tak początek 2016 r. wygląda u mnie dość kiepsko, wszak to dopiero pierwszy wpis.... leniwie jest jednak tylko w tematyce publikowania postów, w prawdziwym życiu zasuwam od świtu do nocy :)))  / skąd uśmiechnięte buźki i stwierdzenie "zasuwam od świtu do nocy" w jednym zdaniu? / otóż, jak dobrze wiecie robiąc to co się kocha nie odczuwamy zmęczenia i uciekającego czasu. Prawda? prawda.

Niestety z powodu braku czasu nie jestem w stanie pokazać Wam wszystkiego co wychodzi z mojej pracowni. Są jednak przedmioty, które koniecznie musicie zobaczyć. I taką rzecz chciałbym pokazać Wam dzisiaj. 

Jak wiecie maniakalnie tworzę świeczniki ścienne, mniejsze, większe, kwadratowe, prostokątne, białe i czarne...ale takie zrobiłam po raz pierwszy i z pewnością nie po raz ostatni.

Jak mawia mój synek:

 "TADAMMMM!!!"

Duży, a właściwie przeogromny świecznik! Długo zastanawiałam się jak go zaprezentować. Można rozdzielić go na dwie części. Ja zdecydowałam się na połączenie obu skrzydeł. Myślę jednak, że w każdej kombinacji wygląda pięknie. Muszę przyznać, zakochałam się w nim!

Jak Wam się podoba taka ozdoba domu?

Serdeczności!!!

Wesołych Świąt!!!

Kochani życzę Wam zdrowych i szczęśliwych Świąt Bożego 

Narodzenia. Spędźcie je z najbliższymi ze spokojem w 

sercach i uśmiechem na twarzy:)

Niech mnie ktoś powstrzyma

Niech mnie ktoś powstrzyma. Do świąt pozostało trochę więcej niż dwa tygodnie, a ja spędzam ten czas z pędzlem w ręku i nowymi pomysłami  w głowie na kolejne meble. Właśnie skończyłam dwa świeczniki ścienne (jeden z nich jest do wygrania na moim facebooku) W międzyczasie zrobiłam też wieszaki - szuflady, dekory ścienne....nie wspominając już o ozdobach świątecznych, a w tym cudnych kotylionach. 

I cieszy mnie to bardzo, maluję jednym tchem, nie mogę doczekać się efektu końcowego i już marzę o zrobieniu kolejnej rzeczy, tylko......właśnie czy to nadal pasja czy już uzależnienie? czy pasja w ogóle może uzależnić? No bo, hola Malwina - prezenty trzeba kupić, pierniki piec, dom porządnie wysprzątać....i być, być z bliskimi, i być dla nich.

I nie chcę dramatyzować, zasmucać i snuć wyolbrzymionych refleksji, ale wiem że na bloga wchodzą przede wszystkim inne blogerki, więc proszę powiedzcie: czy pasja może uzależniać? cały czas próbuję znaleźć złoty środek pomiędzy rodziną, przyjaciółmi a pasją właśnie.

 Dążę do tego aby w swojej pasji być perfekcyjna tylko nie chcę aby odbywało się to za cenę radości jaką mi daje.

 A co gdy pasja zaczyna zarobkować?

to:

a) " jeśli pasja jest twoją pracą to nie przepracujesz ani jednego dnia" (tak myślałam do tej pory)

b) " jeśli ze swojej pasji uczynisz źródło zarobkowania to będziesz pracował 24 godziny na dobę"

Taki, mało świąteczny post, ale proszę podziel się swoimi przemyśleniami.

Serdeczności!

Świecznik ścienny po raz setny :)

Co ja zrobię, że uwielbiam je robić.... zauważyłam, że świecznikowy szał dopada mnie właśnie w okolicy jesieni, rok temu było dokładnie to samo. Pewnie brak słońca i chęć jakiejkolwiek namiastki ciepłego światła wciąga mnie w ich tworzenie:)  Poniżej świecznik numer...było ich tyle, że sama już nie wiem który......:)

....wiecie, że w domu nie został mi żaden? Sama musiałam sobie kupić, słowo!

Nie chcę zapeszać, ale ostatnio jestem bardzo regularna w blogowaniu :))) (hip hip hurra!)

Świecznik dostępny tu i tu :)

Serdeczności!!!

Nigdy nie mów nigdy

Halo, halo

kobieta zmienną jest! to fakt....ale też prawdą jest, że gusta i smaki się zmieniają. Ja na przykład jako dziecko nie jadłam bananów - jak mogłam? teraz je uwielbiam. Nie jadłam kaparów - teraz dodawałabym je do każdej potrawy. Nie lubiłam koloru złotego.......a teraz? no właśnie......

Wzięło mnie na złoto! nie lśniące, błyszczące złoto, a na stare złoto mnie wzięło...A mówiłam, że nigdy, przenigdy złota w dekoracjach....a mebel w złotej barwie? absolutnie! wykluczone! 

I masz Ci los.....jak bardzo się myliłam, bo złote detale mogą wyglądać cudnie... Właśnie skończyłam witrynkę. Wiecie jaka miała być w pierwszej wersji? biała. A jak skończyła? jest w kolorze błękitno szarym ze złotymi elementami. Wygląda bajecznie (nawet bajkowo) i bardzo, bardzo shabby. Niestety pogoda jest tak pochmurna,  że zdjęcia wychodzą kipskie i  nie oddają rzeczywistego koloru witrynki. Jest ona bardziej błękitna, na zdjęciach natomiast wygląda na szarą :/

W komplecie zrobiłam dekor ścienny. I na tym z pewnością nie koniec mojej przygody ze złotym kolorem.

Ozłocę Was jeszcze trochę:)

Serdeczności!!!